Cannabis flos, S-LAB, THC 22%, CBD ≤1%

S-Lab 22/1 to potoczny skrót aptecznego surowca Cannabis flos, S-LAB, THC 22%, CBD ≤1%, wprowadzonego do polskiego rejestru leków recepturowych przez podmiot S-Lab Sp. z o.o. Surowiec ten występuje pod wieloma kultywarami — w rejestrze figurują m.in. Ghost Train Haze, Sweet Berry Kush, Purps, Galaxy Walker, Sirius, White Widow, Rockstar, Blueberry, Girl Scout Cookies, Island Sweet Skunk, Northern Berry, Purple Octan, Mimosa, Frosted Cherry Cookies, Biscuit Runtz, Lilac Diesel, Headband, Master Kush, Triangle Mints oraz Powdered Donuts. Każda partia może pochodzić z innego kultywara, przy czym parametr wyróżniający — stężenie THC na poziomie 22% i CBD poniżej 1% — pozostaje stały.

Odmiana Ghost Train Haze, Sweet Berry Kush, Purps, Galaxy Walker, Sirius, White Widow, Rockstar, Blueberry, Girl Scout Cookies, Island Sweet Skunk, Northern Berry, Purple Octan, Mimosa, Frosted Cherry Cookies, Biscuit Runtz, Lilac Diesel, Headband, Master Kush, Triangle Mints, Powdered Donuts: pochodzenie i genetyka

Lista kultywarów przypisanych do surowca S-Lab 22/1 obejmuje dwadzieścia nazw, co oznacza, że podmiot odpowiedzialny może wprowadzać na rynek partie pochodzące z różnych genetyk, zachowując zbliżony profil cannabinoidowy (THC ~22%, CBD ≤1%). Rejestr leków recepturowych nie precyzuje lineage poszczególnych kultywarów ani ich historii hodowlanej — te informacje można znaleźć w niezależnych bazach odmianowych.

Wśród wymienionych kultywarów dominują odmiany o ugruntowanej pozycji na rynku konopnym. Ghost Train Haze to krzyżówka Ghost OG z Neville's Wreck, znana z wysokiej zawartości THC. White Widow to klasyczna odmiana powstała w latach 90. z krzyżówki brazylijskiej sativy i południowoindyjskiej indicy. Blueberry wywodzi się z prac DJ Shorta i łączy genetyki tajlandzkie, panamskie i meksykańskie. Girl Scout Cookies to krzyżówka OG Kush z Durban Poison. Mimosa powstaje ze skrzyżowania Clementine z Purple Punch. Master Kush to hinduska odmiana z regionu hindukukskiego. Headband łączy OG Kush, Sour Diesel i Master Kush. Rockstar to krzyżówka Rockbud z Sensi Star. Island Sweet Skunk wywodzi się z linii Sweet Pink Grapefruit. Northern Berry łączy Northern Lights z Blueberry.

Pozostałe kultywary — Purps, Galaxy Walker, Sirius, Purple Octan, Frosted Cherry Cookies, Biscuit Runtz, Lilac Diesel, Triangle Mints, Powdered Donuts, Sweet Berry Kush — to nowsze lub rzadziej dokumentowane odmiany, dla których bazy odmianowe podają zróżnicowane i niekiedy niespójne informacje genealogiczne. Z tego powodu precyzyjne określenie lineage wszystkich kultywarów wymagałoby weryfikacji partii po partii, co wykracza poza dane dostępne w rejestrze.

Profil terpenowy, aromat i smak

Rejestr leków recepturowych nie zawiera oficjalnych danych o profilu terpenowym surowca S-Lab 22/1, a podmiot odpowiedzialny nie publikuje analiz terpenowych dla poszczególnych partii. Niemniej, na podstawie baz odmianowych dla wymienionych kultywarów, można wskazać terpeny, które najczęściej pojawiają się w ich profilach:

Mircen — najczęściej występujący terpen w konopiach, odpowiedzialny za earthiste, ziołowe nuty zapachowe. W wielu odmianach stanowi dominujący składnik profilu terpenowego.

Limonen — terpen o charakterystycznym, cytrusowym aromacie, obecny w odmianach takich jak Mimosa czy Island Sweet Skunk. W bazach odmianowych wymieniany jako składnik wpływający na świeży, owocowy zapach.

Kariofilen — terpen nadający nuty pieprzne i korzenne, naturalnie występujący również w czarnym pieprzu i goździkach. Często pojawia się w odmianach z linii OG Kush.

Pinen — terpen o zapachu żywicznym, sosnowym, obecny w odmianach takich jak Master Kush czy Northern Berry. Występuje w dwóch izomerach: alfa- i beta-pinen.

Linalol — terpen o kwiatowym, lawendowym aromacie, spotykany w odmianach o profilu słodkim i owocowym, takich jak Frosted Cherry Cookies czy Biscuit Runtz.

Aromat i smak konkretnego suszu zależą od partii i kultywara, z którego pochodzi. Bazy odmianowe opisują zapachy od cytrusowo-słodkich (Mimosa, Island Sweet Skunk) przez jagodowe (Blueberry, Northern Berry) aż do ziemisto-pieprzowych (Master Kush, Rockstar). Bez analizy terpenowej konkretnej partii nie można jednak jednoznacznie określić profilu.

Charakter odmiany

Charakter poszczególnych kultywarów w surowcu S-Lab 22/1 jest zróżnicowany, ponieważ pod jednym wpisem rejestrowym figurują odmiany o różnej dominacji genetycznej. Bazy odmianowe klasyfikują część z nich jako sativa-dominant (Ghost Train Haze, Island Sweet Skunk, Lilac Diesel), inne jako indica-dominant (Blueberry, Master Kush, Rockstar, Northern Berry), a jeszcze inne jako hybrydy o zbliżonym stosunku (White Widow, Girl Scout Cookies, Headband).

Genetyka indica/sativa wpływa na morfologię rośliny, profil terpenowy oraz ogólny charakter odmiany opisywany w bazach. Odmiany sativa-dominant często wykazują wyższe stężenia terpenów cytrusowych (limonen) i są opisywane jako bardziej energetyzujące. Odmiany indica-dominant częściej mają wyższy udział mircenu i kariofilenu, a w bazach odmianowych są opisywane jako relaksujące. Należy jednak podkreślić, że charakter odmiany w ujęciu baz odmianowych to opis konsumencki, a nie informacja medyczna — o zastosowaniu terapeutycznym decyduje wyłącznie lekarz prowadzący.

Dla pacjenta oznacza to, że dwie partie S-Lab 22/1 mogą różnić się aromatem, smakiem i ogólnym charakterem, mimo identycznego stężenia THC i CBD. Różnorodność kultywarów pod jednym wpisem rejestrowym to konsekwencja modelu dostaw, w którym podmiot odpowiedzialny pozyskuje surowiec z różnych upraw, zachowując parametry cannabinoidowe zgodne z deklaracją.

Ile kosztuje S-Lab 22/1 w aptece?

Orientacyjny przedział cenowy surowca S-Lab 22/1 wynosi 45–60 zł za gram. Cena, którą pacjent zapłaci w aptece, zależy od kilku czynników: marży narzucanej przez konkretną aptekę, dostępności surowca w danym momencie, wielkości zamawianego opakowania oraz formy leku recepturowego (w tym taksy laborum za pracę apteki).

Surowce medycznej marihuany w Polsce nie są refundowane przez NFZ. Pacjent ponosi pełny koszt leku recepturowego. Z tego powodu warto porównywać ceny między aptekami — różnice mogą wynosić kilkanaście złotych na gramie. Narzędziem pomocnym w weryfikacji cen są internetowe portale cen leków recepturowych oraz bezpośredni kontakt telefoniczny z aptekami realizującymi recepty na medyczną marihuanę.

Należy pamiętać, że cena orientacyjna nie stanowi oferty handlowej i może ulegać zmianom w zależności od sytuacji rynkowej oraz polityki cenowej poszczególnych aptek.

Recepta i realizacja w aptece

Receptę na surowiec S-Lab 22/1 może wystawić każdy lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu w Polsce — również podczas teleporady. Na recepcie widnieje pełna nazwa apteczna: Cannabis flos, S-LAB, THC 22%, CBD ≤1%, wraz z ilością gramów przepisanego suszu. Recepta jest realizowana jako lek recepturowy — susz jest odważany w aptece na podstawie zlecenia lekarza.

Recepta Rpw jest ważna 30 dni od dnia wystawienia. Pacjent może realizować ją w dowolnej aptece przygotowującej leki recepturowe z medyczną marihuaną. W rozmowie z farmaceutą można używać potocznego skrótu S-Lab 22/1 — farmaceuci znają tę nazwę i potrafią zidentyfikować surowiec. Zaleca się jednak sprawdzanie dostępności surowca w aptece przed wizytą — telefonicznie lub przez portale informujące o dostępności leków recepturowych w aptekach w danym regionie.

O zastosowaniu surowca w konkretnej terapii decyduje lekarz prowadzący, na podstawie oceny klinicznej pacjenta. Artykuł ten nie zawiera wskazań medycznych ani rekomendacji dawkowania.

Waporyzacja a profil terpenowy

Susz apteczny stosuje się najczęściej poprzez waporyzację — o sposobie podania decyduje lekarz. Z chemicznego punktu widzenia temperatura waporyzacji ma istotny wpływ na zachowanie terpenów zawartych w suszu. Terpeny to związki lotne, które uwalniają się w różnych zakresach temperatur:

Kariofilen — temperatura parowania ok. 130°C. Jako jeden z najwcześniej uwalniających się terpenów, odpowiada za nuty pieprzne i korzenne w początkowej fazie waporyzacji.

Pinen — temperatura parowania ok. 155°C. Terpen o aromacie sosnowym, uwalniający się w dolnym zakresie temperatur.

Mircen — temperatura parowania ok. 167°C. Najobficiej reprezentowany terpen w wielu odmianach konopi, odpowiedzialny za nuty ziemiste i ziołowe.

Limonen — temperatura parowania ok. 176°C. Terpen o cytrusowym aromacie, uwalniający się w średnim zakresie temperatur.

Linalol — temperatura parowania ok. 198°C. Terpen o zapachu lawendowym, wymagający wyższych temperatur dla pełnego uwolnienia.

Zachowanie aromatu suszu zależy więc od temperatury waporyzacji — niższe temperatury (130–167°C) uwolnią przede wszystkim kariofilen, pinen i mircen, podczas gdy limonen i linalol wymagają wyższych ustawień. Powyżej ok. 200°C następuje degradacja części terpenów, co wpływa na zmianę profilu aromatycznego. Informacje te mają charakter edukacyjny i nie stanowią instrukcji dawkowania — o sposobie stosowania surowca decyduje lekarz.

Medyczna marihuana jest legalna w Polsce od 2017 roku. Prowadzenie pojazdu z aktywnym THC we krwi jest karalne również w przypadku stosowania leczniczego — przepisy drogowe nie przewidują wyjątku dla pacjentów stosujących medyczną marihuanę.